محمود اسدی، فیلم‌بردار جوانی که از ملاک‌هایش برای انتخاب دوربین می‌گوید

0

سجاد آینه چی / اولین برخورد من با محمود اسدی برمی‌گردد به روزهای ساخت یک فیلم کوتاه که با دوربین کانن 7D تصویربرداری شد. زمان نه‌چندان دوری که دوربین‌های  DSLR کانن انتخاب اول و آخر فیلم‌سازان، خصوصاً درزمینهٔ ساخت فیلم کوتاه محسوب می‌شدند.

محمود اسدی علاوه بر حضور فعال درزمینه‌ی تصویربرداری و سابقه‌ی تصویربرداری بیش از پنجاه فیلم کوتاه، در حال تحصیل در رشته‌ی سینما گرایش تصویربرداری نیز می‌باشد. نکته جالب کارهایی که محمود اسدی در آن‌ها به‌عنوان تصویربردار و یا دستیار تصویربردار حضورداشته است، استفاده از تجهیزات به روز تصویربرداری و دوربین‌های  قدرتمند و جدید بازار بوده که همین بهانه‌ای شد برای انجام یک مصاحبه در این زمینه که در ادامه آن را می‌خوانید.

  • در تصاویری که از کارهای تو دیده‌ام، متوجه شدم از دوربین‌های سینمایی و بدون آینه سونی استفاده می‌کنی، دقیقاً چه مدل‌هایی را بیشتر مورداستفاده قرار می‌دهی؟

سونی آلفا a7S II که کارهای زیادی را با آن انجام داده‌ام. البته دوربین بلک مجیک 4K را ترجیح می‌دهم.

  • یعنی جایگزینی برای کانن 5D که زمانی رایج‌ترین دوربین بازار بود؟

نه. در حال حاضر در سطح حرفه‌ای ساخت فیلم کوتاه به‌هیچ‌عنوان شاهد استفاده از 5D نیستیم، و درواقع این دوربین‌ها جایگزینی برای دوربین‌های گران‌تری مثل ARRI ،ALEXA و دیگر دوربین‌های سینمایی  هستند.

  • تفاوت در چیست؟

بیشتر به خاطر نزدیک بودن جنس تصویرشان به تصویر دوربین‌های رده‌بالا، در عین پایین بودن قیمت اجاره و حتی امکان خرید آن‌ها.

تفاوت اصلی دوربین‌های حرفه‌ای سینمایی در داینامیک رنج بالاتر تصویر و امکان ثبت تصویر غیر فشرده است. سونی آلفا a7S II  هم گرچه امکان ضبط تصویر غیرفشرده را ندارد اما با استفاده از تنظیمات دیگه ای که به نام لاگ فیلمبردارها به کار میبرن که همخوانی کاملی با نرم‌افزارهایی مثل داوینچی دارند امکان تصحیح رنگ و ویرایش خوبی در اختیار کاربر قرار می‌دهد که حقیقتاً معجزه می‌کند.

  • اما بلک مجیک را به سونی ترجیح می‌دهی. چرا؟

بله، black magic 4K تصویر غیر فشرده و داینامیک رنج بالاتری در اختیار کاربر قرار می‌دهد و انتخاب اول من است. اگر با دوربینی مثل 5D Mark III مقایسه کنیم، می‌بینیم که تصویرش کم کنتراست‌تر و کمرنگ‌تر است که این به دلیل ثبت بیشتر جزئیات و امکان تصحیح بیشتر رنگ و نور است، اما در 5D Mark III تصویر خروجی پرکنتراست‌، شارپ تر و خوش‌رنگ‌تر است، تصویری غیرواقعی که برای تغییر مشخصات و کارهای حرفه‌ای مطلوب نیست.

به‌عبارت‌دیگر چیزی قابل‌ویرایش است که روی تصویر ثبت‌شده باشد، و در دوربینی مثل 5D فقط بخشی از اطلاعات تصویر ثبت می‌شود.

  • داینامیک رنج بیشتر در بخش‌های تاریک تصویر خود را نشان می‌دهد.

بله . در تصویر 5D نقاط تاریک و رنگ سیاه هیچ بافتی ندارد و یکدست است، اما در تصویر غیر فشرده نقاط تاریک هم دارای بافت و قابل‌ویرایش است.

نکته دیگر در مورد 5D این است که ماهیت بخش‌های خارج از فوکوس از بین می‌برد و پس‌زمینه بیش‌ازحد محو می‌شود.

  • فکر می‌کنم این مورد مربوط به‌اندازه سنسور این دوربین باشد که برای عکاسی مناسب است اما برای تصویربرداری سینمایی بیش‌ازحد بزرگ است. درحالی‌که سایز سنسور بلک مجیک به سایز سنسور استاندارد سینمایی، یعنی 35 نزدیک‌تر است.

درست است.

  • اما سایز سنسور آلفا هم فول فریم و نزدیک به 5D است.

بله، اما در سونی آلفا a7s II به دلیل وجود امکان بالا بردن ایزوی تصویر بدون افت کیفیت، امکان بستن دیافراگم و رسیدن به محوشدگی موردنظر پس‌زمینه وجود دارد.

اما در 5D و دیگر دوربین‌های فول فریم، بالا بردن ایزو باید بااحتیاط انجام شود.

نکته جالب در مورد آلفا a7s II این است که تا ایزوی 1600 هیچ نویزی در تصویر مشاهده نمی‌شود و اگر در نور روز و محیط‌های روشن از ایزو استفاده کنید، جزئیات بیشتری ثبت می‌شود و تصویر نهایی برای ویرایش مناسب‌تر هم خواهد بود!

  • این کار نورپردازی را هم راحت‌تر می‌کند!

بله، در هزینه‌های مربوط به نورپردازی صرفه‌جویی می‌شود و در صحنه‌های مربوط به روز هم نیازی به بازسازی نور روز و تقویت نور نیست و تصویری نزدیک به واقعیت ثبت می‌شود.

  • در عکس‌های پشت‌صحنه فیلم کوتاه “سفارش یک تابلو” سونی FS5 را دیدم، در مورد این دوربین چه نظر داری؟

برای کار در نور طبیعی بسیار مناسب است و جنس تصویرش حتی در حالت استاندارد بسیار خوب و واقعی است. تنظیمات کاملی دارد و هر دو تنظیم ایزو و گین را داراست و همچنین برای گرفتن تصاویر اسلوموشن انتخاب مناسبی است.

 

  • حجم تصاویر این دوربین‌ها چگونه است؟ طبیعتاً در حد تصویر غیر فشرده بالا نیست.

کیفیت تصویر آلفا a7s II باوجود تنظیمات سینمایی و ثبت بیشتر جزئیات، گرچه به تصویر غیر فشرده نزدیک می‌شود، اما حجمش اصلاً قابل‌مقایسه با حجم بالای آن نیست و با توجه به جزئیات بالای تصویر، حجم بالایی محسوب نمی‌شود. من تصویر بلک مجیک را ترجیح می‌دهم، اما دلیل انتخاب سونی توسط بیشتر فیلم‌سازان همین حجم کمتر تصویر است.

بلک مجیک تصاویر را روی حافظه SSD ثبت می‌کند و برای یک روز تصویربرداری حداقل یک حافظه 128 گیگابایتی پر می‌شود، درحالی‌که تصاویر سونی روی یک کارت حافظه معمولی و ارزان‌تر قابل ثبت است و یک کارت حافظه 64 گیگابایتی به‌ندرت در طول یک روز فیلم‌برداری پر خواهد شد.

  • ظاهراً همه‌چیز به کیفیت بالاتر با وجود قیمت کمتر ختم می‌شود، اما در مورد دوربینی مثل ARRI ALEXA و دیگر دوربین‌های سینمایی گران‌قیمت چطور؟ آیا واقعاً ارزش هزینه بالاتر را ندارند؟

در صورت فراهم بودن شرایط ایدئال، یعنی وجود لنزهای باکیفیت سینمایی و امکان نورپردازی مناسب صحنه، تفاوت زیادی بین دوربینی مثل الکسا و بلک مجیک نمی‌بینم. اگر به الکسا از صد نمره نود بدهم، به بلک مجیک هم هشتادوپنج می‌دهم!

همیشه به فیلم‌سازان مستقل گفته‌ام که در صورت وجود شرایط ایدئال و ویرایش درست تصویر، هیچ‌کس قادر به تشخیص این مسئله نیست که فیلم با دوربین سونی، بلک مجیک یا الکسا گرفته شه است.

در حال حاضر حتی دربسیاری از پروژه‌های بلند سینمایی هم از همین دوربین‌های ارزان‌قیمت استفاده می‌شود، چون تأثیر بسیار زیادی روی هزینه‌ها دارد. کیفیتی که با دوربین‌های گران‌قیمت به دست می‌آورید، به‌اندازه‌ی چند برابر هزینه‌ای که کردید بالاتر نیست.

  • ممنون که وقتت را در اختیار من قراردادی و به سؤالات با دقت و اشاره به جزئیات پاسخ دادی.

من هم از شما ممنونم و خوشحالم که فرصتی برای گفتگوی دوباره پیش آمد.

 

ممکن است به این مطالب نیز علاقه داشته باشید مطالب بیشتر از این نویسنده

نظرات

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.